Zeilen

Gisteren was een heerlijk relaxt dagje. We hadden namelijk een teamuitje en gingen de hele dag zeilen op de baai - het was er prefect weer voor. Om half tien hadden we bij de jachthaven van Sausalito afgesproken, waar Arthur een boot voor ons gehuurd had.

We voeren de haven uit, richting Golden Gate. Onder de brug door en omdraaien. Langs de oostkant van San Francisco en onder de Bay Bridge. Langs Alcatraz en Angel Island en vervolgens terug naar Sausalito.Ik heb een hoop nieuwe zeiltermen in het Engels bijgeleerd.Overstag gaan is tacking, bijvoorveeld. En de stuurman/-vrouw geeft aan de andere zeilers aan wanneer dat gebeurd door te roepen 'helms alee', wat zoveel betekent als roer de wind in.

Nieuwe sport: peddelen op een surfplank. Schijnt best populair te zijn hier.

Onder de Golden Gate Bridge

Uitzicht op het Fanicial District van San Francisco

WK 2010

Gisteren kon ik eindelijk een wedstrijd van Oranje live zien. De eerste twee wedstrijden vonden plaats om half vijf 's ochtends en hoewel ik het Nedelands elftal graag wil volgen, is me dat iets te veel van het goede. Bovendien, is het veel leuker om een wedstrijd te kijken op een groot scherm in een kroeg en die zijn zo vroeg niet open.

Net als tijdens het WK in 2006 en het EK in 2008 is Rudy's in Palo Alto een van de plekken om de wedstrijden te gaan kijken. Nederland-Kameroen begon om half tweelf, dus in de lunchpauze toog ik in mijn oranje shirt en cowboyhoed (helaas geen foto's gemaakt) naar Palo Alto om even onder de Nederlanders te zijn.

Het valt me op dat ik dit jaar veel meer meekrijg van het WK. Ik weet nog dat ik vier jaar geleden echt op zoek moest naar verslaggeving over het toernooi omdat er nauwelijks over bericht werd in de mainstream media. Het zou natuuurlijk kunnen dat mijn mediaconsumptie in vier jaar veranderd is, maar ik had sterk het idee dat er meer over de World Cup te doen is.

Een vriend bevestigde dat. Dit jaar hebben twee zenders, het Spaanstalige Univision en sportkanaal ESPN, de rechten voor het uitzenden van de wedstrijden gekocht. Vier jaar geleden, had alleen een Spaanstalige zender de uitzendrechten. Het alternatief was om naar een kroeg te gaan waar je meestal toegang moest betalen.

ESPN heeft er dus een belang bij dat het enthousisme voor voetbal groeit, zodat meer mensen de wedstrijden willen kijken. De FIFA schijnt de sport ook meer te promoten in de VS.

Sommigen Amerikanen vinden het maar niets en zien alle promotie zelfs als een schier-invasie van de Amerikaanse cultuur. Een van de rechtse talkshow-presentatoren legde een relatie met het nieuwe gezondheidsstelsel: Amerika beweegt zich te veel in de richting van Europa en de rest van de wereld die socialistischer is dan de VS!

Miezer

Vanochtend zat het potdicht en miezerde het zelfs een beetje. Dat is zo ongebruikelijk dat twee collega's er met elkaar over hadden. De een rijdt motor en de ander een cabrio. Toen ze de eerste spetters voelden, vroegen zich af wat dat kon zijn. De eerste gedachte die opkwam is dat een automobilist voor hen de ruitensproeiers niet goed had afgesteld. Kon zich zich werkelijk niet bedenken wat het anders zou moeten zijn.

Olie

Sinds het ongeluk met het olieplatform in the Golf van Mexico op 20 april, is dagelijks in het nieuws te volgen wat er de laatste ontwikkelingen zijn. Niet een korte vermelding ergens aan het ende van het journaal, maar elke dag openen de nieuwsuitzendingen ermee. Het eerste wat je verteld wordt is hoeveel dagen geleden de ramp begon. Vandaag is het precies 60 dagen geleden, ofwel het is 'day 60'.

Meestal zijn er zelfs twee berichten aan het begin van een uitzending die verschillende aspecten behandelen. Het gaat over de hoeveelhed olie de de zee instroomt, de schade aan de natuur, besmeurde vogels, verdwaalde teervlekken in Florida, de impact op de visserij en het toerisme, de rol van de overheid, het optreden van BP, de PR blunders van BP en ga maar door. Elke dag is er wel iets nieuws te berichten.

Deze week stond het nieuws boller dan ooit met zaken die te maken hebben met de olievlek. Op dinsdag, day 57, gaf Obama een toespraak vanuit de 'oval office' in het Witter Huis en deafgelopen twee dagen werden de hoogste bazen van BP in het congres verhoord.

Zowel Democraten als Republikeinen laten zich kritisch uit over Obama's toespraak. Hij heeft heel veel mensen teleurgesteld door niet met een duidelijker plan van aanpak te zijn gekomen.

De CEO van BP maakte een nog veel slechtere indruk door zo'n beetje alle vragen van het congres te omzeilen met nietszeggende antwoorden en de voorzitter van de raad van bestuur van BP maakte een enorme blunder door te zeggen dat BP de 'little people' serieus neemt. Als Zweed wist hij zich niet helemaal goed in het Engels uit te drukken en koos hij een verkeerd woordje... met grote gevolgen.

De foto is van Reuters/Daniel Beltra. Meer op www.boston.com/bigpicture/2010/05/disaster_unfolds_slowly...

1982

Gisteravond was ik met Jane op een feest van vrienden van haar in San Jose. Elk jaar geven ze een groot feest bij hun thuis met een thema. Dit jaar was het thema 1982. De uitnodiging was al helemaal in stijl: 'Onze ouders zijn weg en we hebben het rijk alleen. Breng bier en we bouwen een feestje.'

Grappig genoeg had het stel dat het fest gaf hun dochter bij vrienden te logeren gestuurd. Ze is namelijk nog geen 21 en mocht de politie langkomen vanwege burengerucht, zouden de ouders gearresteerd worden.

Al weken probeer ik me te bedenken wat de kledingstijl in 1982 ook alwer was. Was dat voor de schoudervullingen? Droegen we toen nog beenwarmers? Waar haal ik een broek vandaan die over mijn navel sluit? Zal ik voor punk, new wave of disco gaan? De keuze werd uiteindelijk bepaald door de kleding die ik van een vriendin kon lenen... het werd disco. Een soort kruising van Olivia Newton John en Sheila Easton met zilvere legging, inderdaad met beenwarmers en een sjaaltje om mijn hoofd. En Jane ging als New Romantic, de stijl van Spandau Ballet, Duran Duran en A Flock of Seaguls (die laatste waren in de VS enorm populair in die tijd en staan voor Amerikanen nog steeds symbool voor de hele stroming.) Beide stijlen vroegen om veel te veel make-up en volume in het haar. We zagen er niet uit, maar hadden er de grootste lol om.

Op het feest aangekomen, bleken de meeste ander gasten in 1982 hard-rockers te zijn geweest en voor hen was het daarom een logische keuze om in spijkerbroek en Pink Floyd of Metellica T-shirt te komen. Ik voelde me een klein beetje 'over-dressed', maar dat mocht de pret niet drukken.

De gastvrouw, Anita, had haar oude high school jaarboeken op de salontafel gelegd. Ze was totaalverbaasd toen ik haar vertelde dat Nederlandse scholen niet zulke boeken uitgeven. Wat doe je dan om het jaar te herdenken? vroeg ze... ze kon zich geen schooljaar zonder fotoboek voorstellen.

Ze liet me trots het boek zien van het jaar waarin ze een 'senior' was, oftewel, het jaar van haar afstuderen. Het viel me op dat op de pagina's met portretfoto's van alle eindexamenleerlingen de meiden of een zwarte V-nek aan hadden, of een wit bontje. Alle jongens droegen een smoking... althans zo leek het.

Anita vertelde dat dat geeen jurken en jasjes waren, maar alleen bovenkantje dat over de eigen kleding gelegd werd voor de foto. Voor haar was het heel normaal en iets wat typisch bij haar 'senior portrait' hoort. Ik vond het typisch Amerikaans.

Bruiloft

Een tijd geleden schreef ik al over de verloving die tijdens een tweetup plaatsvond en dat het aanzoek via Twitter verliep... Nou, dat thema werd doorgetrokken naar de bruiloft.Alle gasten werden aangemoedigd erover te tweeten, Facebook te updaten en foto's op internet te zetten. Er was een scherm waarop iedereen de tweets van alle gasten kon zien want iedereen gebruikte de hashtag die voor de bruiloft bedacht was. (Zo'n hahstag is een korte code die je aan een tweet toevoegd zodat je makkelijk de tweets van een event kunt vinden.)

De kaart voor de bruiloft was ontworpen door degene die voor Twitter de 'fail whale' ontworpen heeft die je te zien krijgt als Twitter down is. Op de voorkant stonden twee penguins die nu de 'win peguins' worden genoemd.De twee bruidsmeisjes droegen geen bloemen maar iPads met daarop een foto van aan lotusbloem. Toen het tijd was om de huwlijksbelofte af te leggen deden de iPads dienst als spiekbrief. Op het moment dat de ambtenaar normaal zegt 'jullie mogen elkaar nu zoenen' zei degene die het huwlijk sloot jullie mogen nu je 'relationship status on Facebook' updaten.Dit alles maakte het een heel bijzondere bruiloft... zo bijzonder zelfs dat er door grote blogs over geschreven is. Deze manier van trouwen past ook erg goed bij het bruidspaar, die al jaren voorop

lopen als het om internet gaat. Dale was bijvoorbeeld de eerste koper van een iPhone omdat hij vooraan in de rij voor de Apple-winkel in San Francisco stond (if ie echt de eerste was weet ik bier maar in ieder geval werd hij door verschillende nieuwszenders als zodanig geinterviewd.)

Dale en Laura zijn net op huwlijksreis vertrokken. Ze komen terug op de avond voordat de niewe iPhone 4 uitkomt. Dale laat de taxi hem direct van SFO naar de Apple winkel brengen.

Foto's van (cc) Ken Yeung - www.thelettertwo.com

Weer verkiezingen

Een van mijn collega's kwam vanochtend met een sticker op kantoor waaraan iedereen kan zien dat hij gestemd heeft. Vandaag wordt er in Amerika gestemd... slechts in 12 staten, waardonder Californie. Het gaat om 'primary elections', waarbij de Republikeinen en Democraten hun kandidaten kiezen die het tegen elkaar op moeten nemen in de goeveneursverkiezing in november. Zoals altijd, wordt er ook nog gestemd op een aantal andere verkiesbare posities zoals in schoolbesturen en de staatssenaat. En natuurlijk zijn er verschillende referenda.

De afgelopen weken hebben de reclameblokken dus weer bol gestaan van de politieke spotjes. Een van de rijkste kandidaten is Republikein Meg Whitman, die er al 81 miljoen dollar aan spotjes doroheen gejaad heeft. Het meeste daarvan is haar eigen geld... ze is immers de ex-CEO van eBay. Haar tegenstander heeft ook zijn sporen, en geld, in Silicon Valley verdiend.

Ook de Nederlandse verkiezingen heb ik gevolgd via het NOS debat. Normaal zou ik niet anderhalf uur een politiek debat op mijn werk zitten kijken, maar omdat de NOS ons deze week benaderden om statestieken te leveren, had ik een goede alibie. Tussen de debatrondes door liet een van de verslaggevers zien hoe de verschillende partijen het op Twitter deden via de Ellerdale Trends site.

Verschillen

De afgelopen tijd was het stil op de blog, omdat ik in Nederland was. Elke keer als ik terug ben voor bezoek, vallen me weer andere dingen op die verschillen tussen Nederland en de VS. Hier een kort overzichtje.

Een kopje koffie is in Nederland een stuk kleiner dan hier. De kleinste koffie die ze bij Starbucks hebben is minstens drie keer zo groot als het standaard bakkie dat je in een Nederlands cafe krijgt. Over het algemeen zijn de porties groter in de VS... maar daarom is hier ook veel meer sprake van overgewicht.

Ik heb relatief weinig groenten gegeten. Vooral groene salades miste ik. In Californie ben je wat dat betreft echt verwend. Elk restaurant heeft naast voor-, hoofdgerichten en soepen ook een sectie met salades.

Zo'n lekker brood als in Nederland daarentegen, vind je in Amerika niet. Ik heb een paar broden gevonden die in de buurt komen, maar als ik het Nederlandse brood dan weer proef, is het verschil weer overduidelijk.

Deze tijd van het jaar is het veel langer licht in Nederland. Hier in San Francisco is het nu negen uur en bijna helemaal donker.

Ik viond het heerlijk om in Amsterdam alles op de fiets te doen. Je zit rechtop, rijdt in je gewone kloffie en draagt geen helm... Met alle heuvels hier, is dat geen optie in San Francisco, al moet ik zeggen dat ik in Menlo Park, waar het vlak is, wel meer fietsers zie. Wel allemaal met fietshelm.

Waaraan ik echt kon merken dat ik veramerikaniseerd ben, is mijn verbazing over het moeten betalen voor klantenservice. Voor Telfort 30 cent per minuut nog wel! Dat zou hier onbestaanbaar zijn...

Russian River 2

Het als vorig jaar ging ik afgelopen weekend naar Guerneville voor Russian River Women's Weekend... alleen dit jaar was het weer ongebruikelijk slecht. Het regent zaterdag zelfs een beetje. Het is in de vijf jaar dat ik hier woon dat het in mei regent, maar ja, we hadden de afgelopen jaren dan ook met de gevolgen van een droogte te kampen. Dit jaar vielen de pool party's in het water.

Het mocht de pret niet drukken, want dit jaar hadden we met een groep van acht een huis gehuurd. We maakten gewoon ons eigen feest.

Voordat we het eerste feest bezochten, gingen we langs bij vriendinnen die ook een huis gehuurd hadden. Een modern huis met schitterende tuin en zwembad.

Vervolgens door naar de poolparty bij Boon. Dit jaar niet in bikini...

Vervolgens naar ons eigen huis met een prachtg uitzicht op een wijngaard, waar we een barbecue hielden.

's avonds buiten dansen... onder de warmtelampen....Samen met Denise en Nicole... wij drieen hielden het het langste vol

Zondag brak het zonnetje door... dat maakte de poolparty een stuk leuker

Met nieuwe en oude vriendinnen: Colleen, Maria, Chris, Denise en Marina.

VC's

Er zijn tientallen venture capital-bedrijven in Silicon Valley, maar je kunt ze niet allemaal op een hoop gooien. Sommige VC's investeren bijvoorbeeld alleen in een vroeg stadium van een bedrijf terwijl anderen juist nooit in het begin geld stoppen in een startup en pas investeren tijdens een 'series B'.

De meeste startups hebben meerdere finacieringsrondes nodig. De eerste ronde is de 'series A', de tweede 'series B', enzovoort. Het grote verschil tussen de eerste en tweede ronde is het risico. Vaak moet op het moment dat het eerste VC-geld binnenkomt de technologie nog uitgebouwd worden en moet nog aangetoond worden dat de boel werkend te krijgen is. Een tweede investeringsronde wordt pas gedaan als bewezen is dat de technologie werkt, maar het risico zit op dat moment in het feit dat nog niet duidelijk is hoe de vraag in de markt is naar een bepaald nieuw product of nieuwe dienst.

Daarnaast heeft VC heeft z'n specialisaties. De een zit bijvoorbeeld meer in cleantech en een ander richt zich op semiconducters of internet. De meeste VC's hebben vier of vijf kerngebieden waar ze zich op richten, elk geleid door een van de partners.Uiteindelijk gaat het net zo zeer om de mensen als om het geld.

VC's die in een bedrijf investeren, nemen plaats in de 'board', de raad van bestuur. Zo iemand kent de markt vaak erg goed, weet wat er speelt en heeft een heel netwerk waar je profijt van kunt hebben.

Hoe groot de investering is, hangt af van de hoeveelheid geld die nodig is om tot het punt te komen dat gestelde doelen bereikt zijn en VC's bereid zijn een volgende ontwikkelingsfase te financieren. Wat ook meespeelt is de schatting van de uiteindelijke waarde (en omzet) van een bedrijf, maar dat heeft vooral impact op de hoeveelheid aandelen die je als bedrijf opheeft in ruil voor kapitaal.

Menlo Park

Sinds ik bij Ellerdale werk doe ik er wat langer over om op kantoor te komen. Het ligt net wat verder naar het zuiden dan San Mateo waar ik voorheen werkte, maar het is nog steeds een stuk beter te doen dan Mountain View, waar mijn Amerikaamse avontuur begon. Het voordeel is dat het een stuk warmer is. Deze week was het temperatuurverschil met San Francisco een graad of zes. Terwijl het in de stad 17 graden was, wees de termometer in Menlo Park 23 graden aan.

Menlo Park heeft ook een ander sfeer dan San Mateo. We zitten vlakbij de hoofdstraat waar de meeste winkels en restaurants zijn. Er zijn opvallend veel kado-winkels met allerlei prullaria in downtown Menlo Park. Ik vraag me echt af hoe die het hoofd boven water kunnen houden, zeker in de huidigr economie. Er zijn ook onevenredig veel kappers, manicuursalons en stomerijen. Waarschijnlijk allemaal indicatoren van het feit dat we dieper in Silicon Valley zitten, waar heel wat mensen rijk zijn geworden met aantalen en opties in succesvolle internet- en technologiebedrijven.

Niet al te ver van kantoor zit bijvoorbeeld ook een autodealer die Ferrari's en Masserati's verkoopt. Vandaag stond er zo'n auto bij ons voor de deur geparkeerd...

Burn rate

Wij zijn de afgelopen tijd bezig met de voorbereidingen voor het verkrijgen van financiering voor ons bedrijf. We werken aan een presentatie die uit de doeken doet op welke manier we inze technologie gaan toepassen, welke andere spelers iets vergelijkbaars doen en waarom onze aanpak anders is en nieuwe mogelijkheden met zich meebrengt. We praten ook met adviseurs over onze idee n en de beste strategie om ze aand VC's te presenteren.

Er is in de afgelopen tien jaar veel veranderd. Ik weet nog dat ik eind jaren '90 voor diverse internet-startups werkte die trots waren op hun 'burn rate' ofwel het tempo waarmee ze het geld er doorheen jaagden. Hier wordt aan die tijd gerefereerd als de periode van de dotcoms. Toen bleek dat er meet voor nodig was om een succesvol bedrijf te bouwen, zakte de markt, en vooral de aandelenmarkt, voor deze bedrijven in en gingen er heel wat failliet.

Een paar jaar later kwam Web 2.0 op gang net een nieuwe stroom bedrijven die met weinig middelen interessante sites wisten te bouwen.

Door allerlei ontwikkelingen was het een stuk goedkoper geworden om een internetbedrijf van de grond te krijgen.

Dit alles maakt dat VC's tegenwoordig niets willen horen over hoge burn rates. Het gaat tegenwoordig om lage burn rates en lange 'run ways'.

Strafpunten

Balen! Afgelopen maand heb ik twee bekeuringen gehad. Een voor een snelheidsovertreding en een andere voor door rood rijden. Voor dat laatste ben ik geflitst en dat komt hier bijna nooit voor.

Snelheidsmetingen worden al helemaal niet met camera's gedaan en camera's bij verkeerslichten zijn uiterst zeldzaam.

Het zijn fikse boetes - het rode licht kist me ruim 400 dollar! Maar de prijs is nog hoger, want voor beide ovetredingen krijg ik een strafpunt. Met vier punten in een jaar wordt je rijbewijs ingetrokken. Daarnaast registreert ook mijn autoberzekeraar die punten en zullen ze invloed hebben op mijn premie.

Nou kan ik één punt voorkomen door een dag naar de verkeersschool ('traffic school') te gaan. Ik moet dan nu een extra 52 dollar overmaken en zal vervolgens te horen krijgen waar ik de lessen kan volgen die een punt van mijn dossier wissen. Helaas kan ik het maar voor een van de twee overtredingen doen, want je nag maar een keer per jaar naar traffic school.

Als je mijn blog bijhoudt weet je wellicht dat ik een jaar geleden ook de keuze had om verkeerslessen te volgen. Ik koos toen voor de optie en heb er nooit meer iets van gehoort. Toen ik afgelopen maand voor te snel rijden werd aangehouden, vroeg ik de agent ernaar. Hij kon er niets van terugvinden in mijn dossier... mazzeltje.

Weer Web 2.0

Afgelopen week vond Web 2.0 Expo weer plaats. Dit is alweer de vierde keer dat ik de confententie bezoek. De eerste keer was erg gaaf - het was een van de evenementen waar ik in Nederland van gehoord het en dat maakte het spannend om er zelf heen te gaan. Vier jaar verder is die spanning er inmiddels af (zie posts van 2008 en 2009). Wie mijn blog een beetje bijhoudt, weet dat ik naar heel wat beurzen en congressen ga. Het hoort erbij hier in de VS. Het is een gelegenheid om een hele sector bij elkaar te brengen, want voor een grote beurs komen de bezoekers van alle delen van Amerika.

Ik weet nog toen ik hier net woonde en mijn collega's hoorde klagen over 'weer een beurs'. Dat begin ik zo langzaam te begrijpen, vooral als je boot een beurs of conferentie moet reizen. Wat ook meespeelt is dat de wereld meestal niet zo snel veranderd en dat de beurs van dit jaar erg op die van het vorige jaar lijkt. Dat is met Web 2.0 ook aan de hand... weinig nieuws onder de zon.

Ik heb daarom wat minder tijd bij Web 2.0 Expo doorgebracht en de meeste tijd dat ik er was heb ik gestoken in netwerken. Oude bekenden zien en nieuwe contacten leggen. De Expo heeft een grote ruimte met tafels waar je kunt werken. Er is stroom en Wi-Fi, dus je kunt er een hoop gedaan krijgen.

's Avonds waren er natuurlijk weer feestjes. Terwijl aan de ene kant zo'n beurs een stuk voorspelbaarder (en saaier) geworden is, betekent de herhaling ook dat er steeds meet bekenden gezichten op zo'n evenementen zijn en dat maakt dan weer leuk. Hieronder wat foto's van het feestje van Technologizer, een van de grotere technologie-blogs.

Met Dale, Laura, Tami and Marcy

Foto's onder andere van (cc) Ken Yeung - www.thelettertwo.com

Queen's Day

Ik heb mijn Nederlanderschap weer hoog gehouden deze Koninginnedag. Eerst naar een borrel op het Nederlands consulaat, waar ik voor het eerst een bitterbal op Amerikaanse bodem at en het volkslied meezong. De consul las een brief van goeveneur Schwarzenegger voor waarin hij ons feliciteerde. Ook liet hij ons weten dat de burgermeester van San Francisco 30 april uitgeroepen heeft tot 'Dutch Heritage Day', oftwel een dag voor iedereen van Nederlandse afkomst. De Ieren hebben Saint Patrick's Day, waarop heel Amerika groen draagt en feestviert... Misschien dat over een paar jaar heel Amerika oranje draagt op Koninginnedag.

Na de formele borrel, ging ik naar de Supperclub, waar een 'Queen's Day' feest gegeven werd. We waren met z'n zessen en de enige andere Nederlander was Joris. De andere vier (Jane, Teresa, Julie-Ann en Heather) hadden nog nooit eerder van Koninginnedag gehoord, maar ze vonden het allemaal erg leuk.

Bijna iedereen had oranje aan en de Supperclub was ook oranje versierd. Ze hadden er een oranje kruidenbitter uit Nederland, maar bedoeld voor de Amerikaanse markt, met de naam Harlem. Smaakte goed. Er werd zelfs André Hazes en Acda en de Munnik gedraaid.

Verder gaf de Supperclub een eigen invulling aan het concept queen's day. Voor wie het niet weet: queen betekent in het Engels ook travestiet en daar liepen er verschillende van rond. De meeste gedroegen zich vorstelijk en hadden oranje haar. Er was ook een queen die verkleed was als melkmeisje en na de tweede gang kwam er ook een koe ter tonele - geen echte, maar iemand in een koeienpak met een rubber handschoen vol water als uier. De koe wilde een vrijwilliger uit het publiek en mijn aardige vrienden bleven op mij wijzen, waardoor ik een minuutje later met de koe stond te dansen voor alle gasten. Fijne vrienden heb ik!