Google bril

Je ziet ze hier al steeds vaker ondanks dat de Google bril nog biet officieel uit is. Meestal zijn het Google-medewerkers die zo'n bril op hebben. Laats zag ik weer iemand bij een congres.

Er zitten geen glazen in de bril maar er hangt een heel klein schermpje aan het simpele montuur. Onlangs heeft Google met een video bekend gemaakt over wat je precies met de bril kunt doen.

Binnenkort zullen de eerste exemplaren verkocht worden aan mensen die met Google werken en vorig jaar op hun jaarlijkse congres waren.

ALT Summit

Nog geen dag thuis, en ik stapte alweer in het vliegtuig. Deze keer naar Salt Lake City in Utah, voor een ALT Design Summit. Dat is een conferentie voor bloggers, maar niet het soort bloggers waar ik normaal gesproken mee omga, die over technologie en social media schrijven. Je zou het een ‘mommy blogger’-conferentie kunnen noemen, want veel van de deelnemers zijn moeder, en minstens 98% vrouw. Alleen de onderwerpen, waarover deze groep schrijft is veel breder dan opvoeding en kinderen. De blogs gaan ook grafische vormgeving, event-organisatie, inrichting, gezondheid, voeding, knutselen en creativiteit.

Veel van de bezoekers hebben een eigen bedrijf en bloggen, maar ook tweeten, pinnen en andere vormen van social media helpen daarbij.  Met zoveel creatieve vrouwen bij elkaar, was de sfeer van deze conferentie ook heel anders dan ik gewend ben. Heel vriendschappelijk en positief. Iedereen was vol aandacht in de sessies en geïnteresseerd in elkaar. Er waren erg goede sprekers, waaronder Chris Anderson die het over zijn nieuwe boek Makers had (zie foto).

's Avonds waren er feesten met thema's waar iedereen een meedeed en zich voor uitdoste. Wij gaven een feestje met Hollywood als thema, waarvoor ik videos heb gemaakt.

Van Salt Lake City zelf heb ik niet zoveel gezien. Naast het drukke programma, was het ook te koud om even een wandeling te maken. De eerste avond liepen we wel naar en restaurant en verder moest ik het met het uitzicht vanuit mijn hotelkamer doen.

Op weg naar ons diner liepen we langs de 'state liquor store', want in Utah zijn veel drankverkooppunten in handen van de overheid. De staat heeft zelf een ministerie voor het toezicht op alcoholische dranken.

 Het uitzicht vanuit mijn hotel kamer: het is niet alleen wit, maar er hangt een dikke laag smog. Het was zelf overal op TV dat de luchtkwaliteit in Salt Lake City op het moment bijna net zo slecht is al in Beijing.

Een van de videoclips die ik tijdens Alt gemaakt heb voor ons Hollywood feest. Het geeft een goede indruk van de hele conferentie.

Een video van het grote themafeest op donderdagavond. Alles in de stijl van Cluedo.

Bij binnenkomst van ons feest: we hadden de rode loper uitgerold.  Daar namen we foto's van de bezoekers, alsof ze beroemdheden waren

 Ons team, met "echte" beroemdheden.

SXSW 2012

SXSW zit er weer op. Voor de derde keer op jaar was ik een week in Austin, Texas voor dit evenement op het gebied van interactieve media. Het is veel meer dan een congres; de hele binnenstad van Austin staat op z'n kop. De vele panels en presenaties vinden overdag plaats in het conferentiecentrum en diverse hotels, en 's avonds zijn er feesten in de vele kroegen en clubs die deze studenstad telt. Naast het officiele deel, groeit ook het evenement zelf en zijn er steeds meer feesten en evenementen die tijdens SXSW plaatsvinden maar niet bij het officiële gedeelte horen.

Dit jaar viel het me ook op dat steeds meer traditionele merken vertegenwoordigd waren, zoals Nike, Pepsi en American Express. En dat soort jongens pakken groot uit. Ze huren vaak een groot parkeerterrein af en bouwen daarop hun eigen feest. Zo had AmEx bijvoorbeeld een verrassingsoptreden van Jay-Z. Dit jaren waren en nog meer feesten... echt niet meer bij te houden. Met zoveel te doen is het ook minder leuk omdat je minder snel bekenden tegenkomt. Al gebruikten we dit jaar met een hele groep GroupMe, een app om een groep gratis te sms-en. Zo lieten we elkaar weten waar we waren, welk feest leuk was en of er lang voor in de rij moest staan.

Ik leidde dit jaar weer de activiteiten voor Flipboard. We hadden onze rode bank weer meegenomen, alleen deze keer met een topfotograaf; iemand die met Annie Leibovitz gewerkt heeft en sterren als Madonna, Brad Pitt en Jennifer Lopez gefotografeerd heeft. Hij nam foto's van SXSW bezoekers op onze bank bij vier verschillende feesten. Bovenstaand een voorbeeld daarvan: het Flipboard-team op de bank. De foto's zetten we op Facebook, zodat mensen zichzelg konden 'taggen'.

De eerste plek voor onze rode bank was het feest van Kleiner Perkins, het meest vooraanstaande venture capital-bedrijf in Amerika. Flipboard is een van de portfolio-bedrijven waar zij in geinvesteerd hebbe. Ze hadden ons logo op allerlei materialen gedrukt... gratis reclame zeg maar. Best cool om te zien in welk gezelschap we daar waren:

Onze installatie

Chad, de fotograaf. Hij was niet alleen goed met de camera, maar wist mensen ook uit de tent te lokken en in allerlei grappige pozes te laten poseren. 

Eerste kandidaat: Leslie, een vriendin van me die sinds kort bij Mozilla werkt. 

Ik mocht ook even.

Weer wat afgesleept met die bank door de binnenstad van Austin.

Het volgende feest: Circus Mashimus

Ik begon al aardig moe te worden, want we werkten tot 's avonds laat door.

Ope naar de volgende stop

Komiek en schrijver Baratunde Thurston nam ook plaats op de bank. Hij was een van de keynote sprekers van SXSW en wij waren uitgenodigd om een besloten diner te bezoeken met onze bank.

Zo pikte ik een interview met Baratunde mee... erg grappig. Hij heeft ook zijn boek voor me gesigneerd. 

Dit jaar was ik zelf ook een spreker. Ik nam deel aan een panel over de distributie van content. 

Van mijn panel nam ik een fietstaxi naar weer een ander feest waar de rode bank was. Gelukkig hadden we dit jaar een groter team en ging de boel gewoon door zonder mij.

Uitzicht vanuit mijn hotel. Dit jaar sliep ik in het Hilton, heel gewild want heel centraal. Ik kon er een kamer krijgen omdat ik een SXSW spreker was.

En dan waren er de feesten.... dit is een borrel van AllThingsD, het zusje van de Wall Street Journal. Op het podium staan Walt Mossberg en Kara Swisher, twee 'goden' in de tech-media wereld. Vooral Walt kan een bedrijf maken of kraken. 

DJ's op het feest van Mozilla, Samsung en nog een paar bedrijven

Instagram-muur. Alle foto's met #feed werden uitgeprint en op de muur geplaatst.

Met Tina (boven) en Maria (onder) op feest waar Rob Garza (van Thievery Corporation) DJ was.

Skype feest op een van de parkeerterreinen met grote podium waar verschillende bands speelden. Ben vergeten welke...

Austin bij nacht

De Nokia-dome. Ben er niet aan toegekomen er binnen te gaan

Typisch Austin: zelf op het vliegveld is live muziek

CES 2012

Voor het eerst in zes jaar was ik weer eens bij CES, de grote elektronikabeurs die elk jaar in Las Vegas plaatsvindt. Even twee dagen op en neer, want veel langer houd ik het in Vegas niet uit. Die  stad is gewoon te onecht voor me: replica's van Parijs en New York, imitatie-daglicht en nepgoud in de casino's, veel te veel siliconen borsten en ontelbare mensen die voor al deze misleidingen gaan.

Nou is Vegas wel veranderd over de afgelopen jaren. De nieuwere hotels zijn veel smaakvoller ingericht met meer oog voor moderne architectuur en design. Dat nieuwe deel van Vegas heet City Center. Er zijn steeds meer goede restaurants van beroemde koks en delicatessen die van over de hele wereld worden ingevlogen. En naast gokken, zijn er tegenwoordig allerlei andere vormen van vertier. Zo heeft Cirque du Soleil hier een aantal permanente voorstellingen. In Vegas doen ze alles wat de rest van de wereld doet, maar allemaal op een plek en allemaal een tandje groter of beter, waardoor het iets onwerkelijks krijgt. Zo hebben de betere hotels elk een eigen conferentiecentrum, en zijn er superhippe nachtclubs in de luxere hotels waar New York aan kan tippen.

CES zelf is ook niet echt een lolletje. Hij is enorm groot, waardoor het moeilijk de weg vinden is en door de bommen het bos te zien. Door alle airconditioning krijg je droge ogen en huid, je voeten en rug doen zeer van de hele dag staan en lopen en je besteedt veel te veel tijd met wachten voor een taxi (de enige manier om ergens te komen). Dat laatste doe je overigens altijd netjes in de rij bij de uitgang van een hotel, want anders word je niet opgepikt.

Omdat de beurs veel vakgenoten, journalisten en bloggers aantrekt, ging ik er toch even heen. De eerste avond bracht ik door bij een soort mini-beurs die voor de pers gehouden werd. Via een vriendin kon ik er naar binnen. De volgende dag had ik een aantal afspraken en 's avonds naar een borrel voor bloggers in Tao, de nachtclub van de Venetian, ingericht met grote boedha-beelden. Daarna door naar de nachtclub van een van de luxere hotels in de stad: XS in de Wynn/Encore, want we hadden gehoord dat Tiësto daar speelde op het feestje van Intel en HP. We praatten onszelf naar binnen, want we waren te laat om te registreren. Dat was echt de moeite waard... heel cool om hem een keer live te zien.

 De landingsbaan bij zonsondergang (bewerkt met wat iPhone foto-apps)

Het persevenement in een van de vele 'ballrooms' van een van de vele hotels in Vegas

Cathy, die me ervoor zorgde dat ik het mee kon maken

Natuurlijk is er gratis drank. Naast wijn en bier, wordt er van alles met vodka gemixt.

Een van de bloggers schoot nog even een video toen ik in gesprek was met twee andere bloggers....

CES zelf, in het 'convention center' van Las Vegas

De automerken waren dit jaar goed vertegenwoordigd

Het typische tapijt van het Las Vega Convention Center

Vegas bij nacht - het uitzicht van de kamer in Mandalay Bay.

De Venetian

Tiësto!

Greenwich Village

Na een supergaaf weekend, bleef ik nog een paar dagen in New York voor werk. De aanleiding voor de reis was immers zakelijk: AMC, een congres voor tijdschriftenuitgevers, en Advertising Week, een themaweek met panels, seminars en borrels.

Twee van mijn collega's spraken op deze bijeenkomsten, iets wat ik geregeld had. Veelal ging het om te toekomst van media, journalistiek en uitgeven. Daarvoor was ik op allerlei interessante plekken in de stad, zoals het kantoor van PWC op Madison Avenue en New York University, ofwel NYU, aan Washington Square in Greenwich Village. Deze wijk is heel gezellig met veel laagbouw van baksteen, en omdat er veel studenten wonen barst het er van de kroegjes, boetiekjes en eettentjes.

Uitzicht vanuit het gebouw van NYU

Daarnaast had ik een interview met een journalist op de agenda staan, en ik had ook nog een afspraak gemaakt met een bedrijf dat producten maakt om alle communicatie via Facebook makkelijker te monitoren en te managen. We hadden al per telefoon kennisgemaakt, maar nu ik toch in de buurt was, ging ik even op kantoor langs voor een demo.

Na het afgelopen weekend en vanwege vorige trips, begin ik me aardig thuis te voelen in New York. Het voelt niet zo heel veel anders hier te werken, hoewel ik me er heus wel van bewust ben dat het best bijzonder is om in deze veel grotere stad bekend te raken. Voor een ritje in de subway tijdens spitsuur draai ik mijn hand niet om. Maar ik weet inmiddels ook dat als je een taxi richting zuiden moet hebben en je staat langs Sixth Avenue, je beter een blok kunt lopen naar Fifth Avenue want vanwege het eenrichtingverkeer daar gaat het verkeer naar 'downtown'. En gelukkig kon ik ook af en toe iets te voet doen.

Naast dat New York veel groter is, zijn er ook andere verschillen. De mensen zijn er een stuk directer. Als ze iets niet aanstaat, zullen ze je dat laten weten zonder er doekje omheen te winden. Aan de westkust blijven mensen veel langer vriendelijk, maar moet je vaker tussen de regels door lezen. Een ander verschil is hoe mensen in het bedrijfsleven gekleed gaan. Terwijl je in Silicon Valley en San Francisco overal in je spijkerbroek kunt aankomen, zag ik bijna niemand in jeans bij de events waar ik was. Ik had ook voor het eerst sinds lange tijd weer eens een nette broek aan.

Wat trouwens ook bijdroeg aan het thuisvoelen, is dat ik maandagavond met een vriendin uit San Francisco had afgesproken. Ze woont een paar maanden in Manhattan en overweegt langer te blijven. Dat is niet ongewoon... ik ken inmiddels best veel mensen die een tijd in de ene stad wonen en dan de andere. Ook reizen mensen veel voor hun werk op en neer tussen San Francisco en New York, ondanks de 3000 mijl die ertussen zit.

Na de paneldiscussie bij NYU had ik genoeg tijd om rustig terug te lopen door Greenwich Village naar mijn hotel. Inmiddels was het weer prachtig en had ik zelfs tijd om wat Instgrams te nemen...