Gay Pride Parade

Het hoogtepunt van Gay Pride weekend is de parade op zondagochtend. We waren er op tijd voor opgestaan, zodat we het begin van de stoet zouden zien iets na half elf. Langs de hele roete stond het al rijendik; er waren ongelofelijk veel mensen op de been! In Amsterdam zie veel feestboten: harde muziek, dansende mensen, meestal gesponsord door een lokale homo-bar. Na een uur is het over. De optocht hier duurde ruim drie uur en iedereen en alles was veregenwoordigd.

Allereerst allerlei homogroepen: van homo-ouders tot leernichten, maar ook gay hondenbeziters, cowboys en oorlogsveteranen. Natuurlijk waren er veel actiegroepen, al dan niet direct opkomend voor homorechten, met name het recht om te trouwen, maar ook voor acceptatie op scholen en in het leger. Alle ethnische groepen waren vertegenwoordigd, van indianen tot Aziaten en Latino's. Vaak bleef het niet bij een groep in zo'n categorie, maar waren er meerdere.

Er waren diverse politici, inclusief de burgermeester van San Francisco die meededen in de optocht, meestal vergezeld van een groep supporters of personeel. Ook vanuit het bedrijfsleven waren er verschillende groepen, en dan waren er de kerken. En dan had je nog allerlei individuen die van de vrijheid die dit weekend biedt wilden genieten...

Ik heb het op beeld proberen te vatten. Hier een indruk van een drie uur durende Gay Pride Parade.

De oorlogsveteranen.
Een simpel idee met supergaaf effect: een paar ballonen op je rug.

Een van de groepen met homo-ouders

Een jongeren-actiegroep tegen homohaat


Delta was een van de bedrijven die in de parade meededen. Er waren ook verschillende banken vertegenwoordigd.
Een van de actiegroepen voor gelijke huwlijksrechten

De Macy's groep. Ik vond het bordje zo typisch waarop staat: "Mijn baas weet dat ik home ben". Dat is hier lang niet overal vanzelfsprekend.

Google had een afvaardiging.


Een van de vele politici.. geen idee wie dit is...

African Americans hadden een eigen wagen

Er waren diverse groepen van hondenbezitters.

Dit soort groepen met strak in hun vel zittende mannen zie je in Amsterdam veel, maar hier veel minder.

Hij hoort bij een club die zich de Sisters of Perpetual Indulgence noemt.

De volgende foto's spreken voor zich...

Na afloop van de parade was er een festival bij de overheidgebouwen van Civic Center met vele eet- en informatiestandjes.


Er was een podium met hip-hop optreden, en er was ook een dansvloer met country-muziek waar volop gebruik van werd gemaakt. Hier wordt de Two Step gedanst.

Vervolgens werd een line dance aangekondigd. In Nederland kennen we dat fenomeen van de Macarena, maar in de country wereld bestaan er tientallen. Ik was verbaasd over het aantal mensen dat de passen kende.


Aan het einde van de middag gingen we naar huis. Cindy vertrok vervolgens naar haar ouders in Redding omdat ze deze week daar in de buurt moet zijn voor haar werk; ik kleedde me om voor een diner met internationale collega's.

Dyke March

Het is weer Gay Pride Weekend in San Francisco. Vanavond vond de jaarlijkse Dyke March plaats, met voorafgaand een feest in Dolores Park.

We waren dit jaar goed voorbereid. We hadden bier bij ons en een kleed om op te zitten, en voor 's avonds hadden we extra warme kleding meegenomen. Het park was bomvol, want het weer was prachtig. Vanaf een uur of drie hebben waren we er om vier dingen te doen: van de zon genieten, een biertje drinken, muziek luisteren en mensen kijken...

Je kan het op deze foto's niet zozeer zien, maar er waren ongelofelijk veel mensen met tattoos.

Om snel dronken te worden, wat voor sommige Amerikanen het belangrijkste doel lijkt te zijn bij dit soort feesten. Hier houdt iemand een trechter met een slang eraan omhoog - aan het andere uiteinde hou je je mond en dan kan je een blikje bier in één keer inslikken. Een funnel noemen ze dat.
In Amerika zijn alle drugs verboden, maar in San Francisco is er min of meer een gedoogbeleid voor marihuana. Er kwamen verschillend mensens lang met 'magic brownies'.



In plaats van wachten op het begin van de Dyke March, gingen we even een pizza eten. Er zit toevallig een luxe pizzeria niet ver van de start van de Dyke March.

Onder het eten liep ik even naar buiten voor de start van de mars, die altijd met 'dykes on bikes' begint.

Daarna volgde een lange stoet van wandelaars, waar wij ons na het eten ook bij voegden.

Volop supporters aan de kant (boven en onder)

Muzikant

De contactpersoon bij een van mijn klanten, Bev, werkt slechts part-time als PR manager. Ze maakte al in de eerste bespreking duidelijk dat haar leven niet om haar carriere draait. Even daarna kwam ik erachter dat ze muzikant is en samen speelt met haar echtgenoot. Ze hebben net een nieuwe CD uitgebracht met folk muziek en vanavond gaven ze een optreden om dat te vieren. Niets groots, ik denk dat er tegen de 100 mensen waren.

Mijn collega Emily en ik gingen erheen, helemaal naar in Mountain View naar een soort van volksuniversiteit voor muziek en kunst. De afgelopen maanden hield ze steeds op de hoogte van de vorderingen: de opnamen, de fotoshoot en voorbeidingen voor vanavond. Na zo in het proces betrokken te zijn, wilden we natuurlijk ook het resultaat horen.

Pre-school

Onder mijn collega's zijn veel jonge moeders. Een van hen heeft een zoontje van twee dat binnenkort naar pre-school gaat. De creche zouden we in Nederland zeggen. Kinderen van twee tot vier gaan er naartoe en er is geen verplichting. Het gaat er met name om sociale, emotionele en persoonlijke ontwikkeling.

Mijn collega is op zoek naar een pre-school en blijkbaar zijn de wachtlijsten ook hier lang zodat de pre-schools (in goede buurten) nogal kieskeurig zijn. Als ouder moest ze een interview ondergaan, waarin ze gevraagd werd over allerlei zaken. Van haar eigen achtergrond tot wat het kind te eten krijg tot hoe ze haar zoon disciplineerd. Moet vast een goede pre-school zijn...

Marketing en PR

De dag begon vroeg want ik had om half acht in de Westin St. Francis, een hotel in de stad, afgesproken om met een collega uit New York. Michael is een van de leden van onze Me2Revolution groep, die zich bezighoudt met nieuwe media. Zaken als blogs, social networking, RSS, podcasts zijn allemaal communicatiemiddelen en waarom zou je die als organisatie niet gerbuiken om met je doelgroep te communiceren? De Me2Revolution mensen zijn daarin experts, want deze nieuwe mediawereld vraagt vaak om een andere aanpak dan de traditionele communicatiemiddelen.

Vanwege mijn eigen interesse in internet en nieuwe media wilde ik met hem kennis maken. We hadden een goed gesprek van een uur. We hadden het ook over traditionele PR in de VS vergeleken met Europe, waar hij in zijn vorige baan gewerkt heeft. Zijn indruk was dat PR daar veel meer verweven is met marketing, terwijl mijn indruk juist omgekeerd is. We waren er snel uit hoe dat zit: in Europa komen PR mensen veel eerder met marketing ideeen, je hoeft je daar is PR persoon minder te beperken tot media relaties. Hier is de grens tussen PR en marketing veel scherper,l maar wordt PR veel vaker in dienst van marketing gezien, terwijl het in Europa eerder een eigen doel dient, zoals het bewaken van de reputatie. Ik denk dat door dit veschil er veel misverstanden onstaan als Amerikanen en Europeanen samenwerken.

Na het ontbijt ging Michael naar Supernova, een congres waar ik zelf ook graag heen was gegaan. Op dit moment is het te druk om twee dagen van kantoor weg te zijn. Ik moest me voorbereiden op een presentatie voor een klant (een internetbedrijf) waarvoor ik aan het einde van de dag naar Mountain View moest. Het is een succesvolle start-up: jonge honden met een goede visie, werkende technologie en een goed gevoel voor marketing. Bij een pers-evenement deze week, gaven ze journalisten een 'group hug', oftwel een knuffel van het hele team. Ze grapten dat ze een journalist die positief schrijft een warme 'full-body hug' zouden geven, en een kritische een wat afstandelijke 'side hug'. Kortom: er zijn nuanceverschillen in hugs.

Anti-harassment

Van twaalf tot twee hadden moesten alle managers in ons kantoor de twee-jaarlijkse anti-harassment training bijwonen. Tijdens deze training leren we over dicriminatie, wat er volgens de wet nwel en niet mag, wanneer je je op glad ijs begeeft en wat je moet doen als het toch op het werk gebeurd. Een werkgever kan aansprakelijk gehouden worden voor discriminatie op basis van geslacht, ras, seksuele geaardheid, leeftijd en ga zo maar door. Het is mijn tweede keer sinds we hier wonen dat ik een dergelijke training bijwoon; de eerste keer heb ik er al uitgebreid over geschreven.... Een werkgever is verplicht om ervoor te zorgen dat mederwerkers minstens elke twee jaar bijgespijkerd worden.

In prinicipe zorgen alle anti-harassment regels ervoor dat er veel minder van willekeur of toeval afhankelijk is. Als je ooit achtergesteld zou voelen op basis van oneigenlijke gronden (redenen die niet met werk te maken hebben), zijn er duidelijke procedures die gevolgd moeten worden. Discriminatie hoeft niet direct op een persoon gericht te zijn, het kan ook om een sitatie gaan waarin een medewerker zich niet prettig voelt op het werk omdat er grappen gemaakt worden over iemands religie, ras, sexe of andere categorie waarop je niet mag discrimineren. In Californie zijn er twaalf, maar in ander staten zijn er dat minder.

We gingen deze keer wat dieper in op sexuele intimidatie, een apart onderdeel van anti-harassment... het onderdeel waar de meeste rechtzaken over gevoerd worden. Die zaken lopen al snel in de miljoenen. Intimidatie is trouwens een zwaar woord...hier wordt het 'quit pro quo' genoemd, oftewel 'voor wat, hoort wat', oftewel ongepast, sexueel getint gedrag van een manager dat invloed heeft op de werksituatie.

We behandelden vraagstukken als: is er sprake van harassment als een mannelijke collega een vrouwelijke mee uit eten vraagt? Wat als de man de baas is van de vrouw? Wat moet je als manager doen als een klant een van je medewerkers probeert te zoenen na een zakelijk uitje.
(De antwoorden: Nee. De man gebeeft zich op glad ijs; het mag wel maar zoiets kan makkelijk tegen hem gebruikt worden. Als je hiervan weet hebt, moet je zoiets aan PZ raporteren zodat zij gepaste maatregelen kunnen nemen. )

's Middags had ik nog een afspraak met een klant bij Reuters. Ik had een afspraak kunnen maken met de hoofdredacteur van de technologie-afdeling, iemand die ik inmiddes een beetje ken. We hadde op het redactiekantoor in San Francisco afgesproken voor een interview. Mijn nieuwe navigatiesysteem bracht me er feilloos heen.

Bedanken

Amerikanen bedanken je voor van alles en nog wat. Als ik de klantenservice van een bedrijf bel, wordt ik bedankt voor mijn vertrouwen in het bedrijf, of voor de 'business' die ik breng. Collega's bedanken elkaar meerdere malen per dag voor het werk wat ze doen. Als iemand in mijn team zijn of haar wek goed doet, bedank je ze. Of als ze gewoon hun werk doen. Aan het einde van een vergadering of team meeting, bedank je iedereen voor haar of zijn deelname. Daarmee is 'thank you' ook een handige term om aan te geven dat je een bespreking of gesprek wilt afsluiten.

Mensen worden vooral vaak bedankt voor hun tijd. Dat is iets waar je klanten en mensen in hooggeplaatste posities voor hoort te bedanken. Als wij bijvoorbeeld een persinterview met een klant afspreken, een vorm van dienstverlening waar ze ons voor inhuren, bedank je die klant voor haar of zijn tijd. De vooronderstelling is dat iedereen het enorm druk heeft, dus als iemand een halfuurtje uittrekt om een gunst te verrichten, al is het maar een meeting bijwonen, hoor je die persoon te bedanken voor het geven van zijn of haar tijd.

Beta-test

Ik heb me een tijdje geleden aangemeld voor een betatest van een nieuw navigatiesysteem. Daarvoor moest ik een uitgebreid vragenformulier invullen, en blijkbaar val ik in de vategorie mensen die ze geschikt achten voor deze test, want ik heb dit weekend zo'n systeem ontvangen. De komende maanden heb k gratis zo'n GPS-apparaat in de auto. Het verschil met dit nieuwe systeem en de bestaande is dat het gebruik maakt van een draadloze internetvebinding. Zo ontvangt het apparaat 'real-time' informatie over files aan de hand van andere het weggedrag van andere gebruikers. Als ik bijvoorbeeld heel langzaam op de snelweg ga rijden, dan is dat een indicatie van een opstopping. Als er meerdere gebruikers dit aangeven, gaat het systeem alternatieve routes adviseren. Je kunt er ook bedrijven en diensten mee opzoeken, bijvoorbeeld de weg naar het dichtsbijzijnde sushi-retaurant uit laten stippelen. Ik weet nog niet precies hoe het in de praktijk gaat werken, maar dat zal ik de komende tijd vanzelf ervaren. Er zijn heel wat betatests waar je je voor kunt opgeven, en dit leek me echt een leuke en handige om aan mee te doen. Ik krijg nu wel elke twee weken huiswerk. Ben benieuwd hoe dat gaat.

Als inwoner van Californie, mag ik het apparaat niet aan de voorruit bevestigen.

North Beach festival

In de zomer vinden er in San Francisco allerlei straatfestivals plaats. Elke wijk heeft zijn eigen feestje en dit weekend is North Beach, de Italiaanse wijk, aan de beurt. We gingen erheen omdat Blame Sally er optrad en we de meiden uit de band al een tijd niet meer gezien hadden. Rond twaalf uur speelden ze op Wasington Square - wij waren net op tijd voor het eerste nummer. We hadden en picknickdeken meegebracht, dus we konden lekker op het gras liggen luisteren.

Ondertussen praatten we al even bij met Jen en Alica, vriendinnen van de bandleden. En na het optreden gingen we met z'n allen lunchen aan de andere kant van de stad. We waren uiteindelijk met z'n vijtienen... heel gezellig.

We besloten vanaf het restaurant in Potreiro Hill naar huis te lopen. Het is een flink stuk, dus goed voor de conditie. Onderweg nog even vis, groenten en fruit gekocht bij een van de vele winkeltjes in The Mission.

We hebben gingen ook nog bij een paar zaken van mobiele telefonie-aanbieders naar binnen om wijzer te worden over de telefoons en abonnementen die ze te bieden hebben. Hier sluiten de fabrikanten van mobiele telefoons deals met de telefonie-aanbieders, wat betekent dat bepaalde telefoons exclusief door een operator wordt geleverd en dat de keuze in telefoons beperkter is dan in Nederland. Als we van aanbieder switchen, kunnen we trouwens heel gemakkelijk ons nummer meenemen. Dat wordt binnen een paar uurtjes omgezet.

Droogte

De Bay Area maakt zich op voor een hete, droge zomer. Gisteren was in het nieuws dat inwoners van Sonoma county 15 procent minder water moeten gebruiken. Kijkers van het ontbijnieuws kregen de tip om de timer van hun tuinsproeiers bijvoorbeeld van tien naar acht minuten per keer te zetten. Ook zullen fonteinen stop gezet worden. Deze maatregel zal ook zijn impact hebben op de druivenoogst van het wijngebied in Sonoma. De afgelopen winter is droger dan normaal geweest - vandaar dat het nu al extra droog is.

Op het avondnieuws zagen we zojuist hoe de brandweer in Oakland huizen aan de bergrand inspecteert. Daar moeten bewoners zorgen dat er niets in een cirkel van 10 meter om het huis ligt, zodat de branweer goede doorgang heeft.

Bezoekers

Na dagen van decadentie, uit eten gaan en wijn drinken, dacht ik weer even rustig aan te kunnen doen wat betreft mijn inname, maar ik heb me vergist. In de afgelopen twee dagen ben ik alweer drie keer uit eten geweest! Ik heb dan wel mijn vader en Ans op het vliegveld afgezet, er waren nog meer bezoekers uit Nederland in de Bay Area deze week...

Gisteravond had ik met René, een journalist uit Nederland die hier op persreis is, bij Medjool afgesproken. Het weer was er perfect voor, al koelt het in de stad na zonsondergang altijd flink af. Je kunt hier eigenlijk nooit in je T-shirt 's avonds buiten zitten. Daarvoor zouden we 20 kilometer naar het zuiden, noorden of oosten moeten wonen. Gelukkig hebben ze op het dak van Medjool terrasverwarmers, zodat we konden blijven om te genieten van de prachtige zonsondergang.

Vanmiddag had ik een lunchafspraak met de CEO va een van mijn klanten. Ik reed ervoor naar Los Gatos, zo'n 40 minuten met de auto. Het was bijna te warm om met open dak te rijden (op het zuidelijkste punt was het 100 graden Fahrenheit), maar ik heb het toch gedaan.

Zojuist kom ik terug van een etentje met Eva, een collega uit Nederland die hier op vakantie is. Leuk om weer even bij te praten en te horen hoe het kantoor in Amsterdam gaat. Natuurlijk hadden we het over de verschillen in PR hier en in Nederland. Zo houdt elk accountteam hier allerlei kalenders bij: een met awards, een met geplande artikelen in vakbladen, een met congressen en ga zo maar door. Die worden aan het begin van het jaar opgesteld en de zaken die op zo'n kalender terecht komen bepalen voor een deel het PR programma van dat jaar. Zo is er ook veel meer administratief werk op een account hier. Dat werk hoef ik overigens niet zelf uit te voren; het is typisch iets voor de jongere mensen binnen het bureau.

We poseerden nog even voor ons kantoor hier in San Mateo.