Sonoma

Zondag vertrokken we naar de wijnbebieden iets ten noorden van San Francisco. Om precies te zijn naar Sonoma, in de Sonoma Valley iets ten westen van de Napa Valley. Napa is dan wel het meest bekende wijngebied van de VS, het is er ook ernorm commercieel en toeristisch en het plaatsje zelf is niet zo gezellig. Sonoma heeft veel meer karakter. Dat merk je meteen al je in het centrum bent. Voor een Amerikaanse stad is er veel historie en die wordt met zorg in stand gehouden. Er is zelfs een State Park, waar een deel van de gebouwen in het centrum, zoals de missiepost uit 1823, onder vallen.

We hadden in Sonoma met Ken en Sue, Cindy's ouders, afgesproken om een paar dagen te gaan wijnproeven. In drie dagen heb ik veel nieuwe indrukken gekregen... met onderstaande foto's probeer ik een indruk te geven van ons tripje.

We werden onthaald door deze acteurs die in de kleding van de negentiende eeuw op straat rondhangen.

We verbleven in het Sonoma Hotel, gebouwd in de jaren 1880 .
Ook van binnen was het oude karakter goed bewaard gebleven, al hadden ze daarvoor wel de inboedel van een Frans hotel hierheen gebracht...


Onze eerste proeverij bij Gundlach Bundschu. Elke wijnmakerij is hier weer helemaal anders; klein en groot, maar ook in allerlei stijlen die referen aan de wijngebieden in Europa wat betreft druivensoorten van de wijnen en bouwstijlen van de gebouwen. Zoals de naam al doet vermoeden, had deze 'winery' Duitse roots.

We bleven er om te picknicken.

Ik liep er Roelof tegen het lijf... oorspronkelijk uit Den haag, maar nu gevestigd in San Diego. Altijd leuk om Nederlanders die ook in Amerika wonen te ontmoeten. Hij bleek me al herkend te hebben, want hij leest mijn blog!

Op naar de volgende stop! We reden in de auto van Ken en Sue: een Chevrolet waar we gemakkelijk met z'n zessen inpasten.
Shug

Bij Shug proefden we tussen de wijnvaten.


Onze laatste stop van de dag was bij Gloria Ferrer, een wijngoed bekend om z'n champagne-achtige wijnen. Dit was duidelijk een luxere wijnmakerij. Heerlijk genoten van het prachtige uitzicht.
Terug in de lobby van het hotel stond er weer een glasje wijn voor ons klaar.

's Avonds Cindy's verjaardag gevierd bij The Girl and the Fig, het restaurant van ons hotel.

We hebben heel wat wandelingen door Sonoma gemaakt: rondom het grote plein en langs verschillende van de straten die er opuit komen. Het is er prachtig - kijk maar naar de onderstaande foto's.

Het stadhuis
Het gebouw in de verte is Hotel El Dorado, een van de nieuwste een hipste tenten in Sonoma. Onze tweede avond hebben we er gegeten in El Dorado Kitchen - echt een aanrader! De chefkok komt van de French Laundry, volgens sommigen het beste restaurant van Amerika!


De cactussen stonden in bloei.

Fris en fruitig naar de eerste proeverij van de tweede dag bij Wellington, een kleine wijnmakerij. We waren de enigen daar, dus kregen alle aandacht, en zoveel wijn te proeven als we wilden.

Proviand voor de picknick inslaan in Healdsburg

We vonden een fantastische plek bij Passalacqua, een winery met verrukkekelijke wijnen en een prachtig uitzicht. We hebben er uren van genoten (we hadden niets beters te doen).



Het reisgezelschap verzameld voor het hotel om samen naar de overkant van de straat te lopen voor het diner bij EDK (gisteravond).


Vanochtend in de lobby van het hotel, klaar voor onze laatste dag.

Nog even bellen met kantoor voordat we wijn gaan proeven. Er zijn te veel belangrijke zaken op het werk aan de gang om drie dagen lang helemaal geen contact te hebben. Ik heb met een half ook mijn email gevolgd... morgen moet ik wat serieuzer door de honderden ongelezen emails.

Eerst nog even genieten van Viansa, een wijnmakerij in Toscaanse stijl.



De wijnen die we na drie dagen proeven het lekkerste vonden.

Weer een picknick.. om het af te leren.

Het uitzicht vanaf onze lunchplek.

Op weg naar huis, met het dak open, want het was bijna 90 graden.
Zo ziet de omgeving eruit.

Op de terugweg stopten we bij het uitzichtspunt op de Golden Gate Bridge.

Waar we een uitgebreide fotosessie hadden...



Eindelijk heb zelf ook dit klassieke plaatje van San Francisco geschoten!

Alamo Square

Ons bezoek ging vandaag op eigen houtje op pad in San Francisco. We hadden ze naar het prachtige De Young museum gestuurd in Golden Gate Park en aanbevolen on van daar naar de Cliff House te gaan. Wij waren namen de tijd om het rustig aan te doen en voor wat huishoudelijke werkzaamheden. In de loop van de middag gingen we ook richting kust. Na een flinke wandeling, troffen we elkaar bij het Cliff House, waar we van een heerlijke Chardonnay genoten hebben.

Op de terugweg kwamen we langs Alamo Square, een van de meest gefotografeerde plekken in San Francisco, omdat je van daar een rijtje prachtige Victoriaanse huizen met de wolkenkrabbers op de binnenstad hebt. Die foto hebben wij natuurlijk ook gemaakt. Verder is er weinig te beleven.

Zojuist zijn we teruggekomen van de Last Supper Club waar we gegeten hebben. Nu nog even pakken voor de trip van de komende dagen naar Sonoma.

Kantoor

Aan het einde van de dag kwamen mijn vader en Ans bij mij op kantoor langs, om van daar in vijftien minuten naar te vliegveld te kunnen rijden waar zij hun huurauto weer moesten inlevern. Ik heb ze natuurlijk even laten zien waar ik werk.

Ik maak de zijdeur voor hen open, want na half zes gaat het slot op de voordeur.

In de hal staan deze takken met foto's van alle medewerkers.

Mijn cubicle, een minikantoortje zonder echte muren. Je hoeft zo'n 'cube'meestal met niemand anders te delen, dus je kunt 'm inrichten en versieren zoals je wilt.

Nog even afsluiten terwijl Ans mijn cube bewonderd.

Genieten van het begin van het weekend bij ons thuis!

Mountain Winery

Vorig jaar heb ik diverse keren over de Mountain Winery geschreven omdat we er toen verschillende concerten bezocht hebben. Nu eens wat meer foto's van deze prachtige lokatie, want gisteren was ik er met Ans en pap en mijn vader bleef maar plaatjes schieten... We waren er voor een concert van de Indigo Girls. Yay!

Op weg naar de ingang, bewapend met fleece en jas want het was een van de koudere avonden voor de tijd van het jaar.

Een van de restaurants die op het terein liggen.

Zoals de naam al doet vermoeden, ligt de Mountain Winery op een berg. Ik had er gereserveerd op het teras met prachtig uitzicht voor het diner.

Nog even van de laatste zonnestralen genieten...

... van het uitzicht over Silicon Valley.

Het podium ligt lager dan het restaurant. Hier zie je het van boven.

Ze waren weer geweldig...

We zaten bijna vooraan.

Het allerlaatste stukje heb ik nog even gefilmd. Zoals altijd vroegen ze aan de muzikanten van het voorprogramma mee te zingen en te spelen.

Op weg naar huis moest ik nog even tanken. De mensen in de auto voor mij waren duidelijk naar hetzelfde optreden geweest als wij!

Artsbezoek

Vanochten was ik bij een voetenarts. Ik weet niet of je dergelijke specialisten ook in Nederland hebt... ik kan me vergissen, maar volgens mij kom je daar als snel bij een orthopeet terecht. De arts hie ik hier bezocht wordt een podiatrist genoemd. Het ziet ernaar uit dat ik baat heb bij inlegzooltjes. Toen de arts tot conclusie kwam, was zijn eerste vraag wat voor verzekering ik heb. Dat is echt een standaard vraag van een zorgverlener. Afhankelijk daarvan wordt de behandeling voorgesteld. Zonder verzekering is de behandeling vaak onbetaalbaar, want de kosten ervan liggen vele malen hoger dan in Nederland.

Over een paar weken gaat de nieuwe film van Michael Moore in prmiere: Sicko. De film gaat over de ziektekostenverzekeringsindustrie (is dat echt 1 woord?) Hier zijn de wachtlijsten dan wel niet zo lang, maar in de VS kennen ze andere problemen in de zorg.

Outlet

Maandag had ik vrij genomen om nog een dagje te gaan shoppen met mijn vader en Ans. Daarvoor gingen naar de outlet mall in Gilroy. Het ligt aan der andere kant van de bergen; een klein uur rijden van Santa Cruz, waardoor de temperatuur er al snel tien graden hoger is.

Ans en pap waren onder de indruk van de winkels, vooral van wat er te koop was, de inrichting en verzorging van de winkels en de vriendelijkheid van het personeel. Ik moest weer even terugdenken aan kledingzaken in Nederland waar je zelf de gepaste kleren moet terughangen en dingen tijdens de uitverkoop moeilijk te vinden, omdat mensen er een zooitje van maken. Niets van dat alles.

Natuurlijk waren ook de prijzen indrukwekkend. Een goede spijkerbroek koop je er voor 35 dollar en, zoals je ziet, een T-shirt voor $7,99. We gingen alledrie met tassen vol nieuwe kleren naar huis...

Soquel

Zondag gingen Cindy en ik naar Soquel, terwijl And en pap Santa Cruz verder gingen verkennen. Soquel ligt iets meer landinwaarts. Het barst er van de antiekzaakjes, die uberhaupt veel te vinden zijn in het kustgebied. Hier wordt al snel van antiek gesproek, soms al als dingen 25 jaar oud zijn, zeker als er een vorm van nostalgie mee verbonden is.

Er is antiek uit Europa en Azie te vinden, maar het gros is Amerikaans. Van oude dekenkisten, tafels en stoelen die door goudzoekers naar Californie zijn gebracht tot een kauwgumballenautomaat uit de jaren '60.

Downtown Santa Cruz

Zaterdag lieten we Ans en mijn vader downtown Santa Cruz zien. Ze hadden zich bij Santa Cruz een klein dorpje voorgesteld, dus ze stonden versteld over de grootte van de plaats: een heuze stad; er is zelfs een universiteit. De stad is klein genoeg om aan de sfeer te merken dat het een universiteitsstad is. Naast de studenten, zijn er ook veel jongeren die een tijdje naar Santa Cruz komen om op het strand te leven. Het is een aparte groep daklozen.

Santa Cruz is ook een stad van surfers en levensgenieters. Hier kan alles en hoeft niets. De mensen zijn hier over het algemeen meer met het milieu en gezond leven bezig, dan met mode of de laatste trends.

Geen ongebruikelijk beeld in de hoofdstraat van Santa Cruz: een eenmansactie voor een beter milieu.

Een gallerij met werk van lokale kunstenaars.

Je ziet ook veel oude auto's in de kustplaats.

Na een paar uur rondlopen gingen we iets drinken.

Mijn vader met zijn nieuwe hoed...

In de loop van de middag gingen we terug naar huis om daar nog even van de zon en de zee te genieten.

's Avonds gingen we eten bij Soif, een wijnbar waar je ook heerlijk kunt eten. We moesten even op een tafel wachten, dus we genoten van ons eerste glaasje wijn in de bijhorende wijnwinkel. Je kon er de een 'taste' bestellen, dat is iets minder dan een half glas. Zo konden we heel wat wijnen proeven op een avond, zonder laveloos te worden.

Na het eten, liepen we nog even door de hoofdstraat, waar op een zaterdagavond van alles te zien is.

Deze clown zijn we al vaker in Santa Cruz tegengekomen. Hij kijkt je met een grote glimlach aan en we vermoeden dat zijn enige doel is bij anderen ook een glimlach op het gezicht te toveren. Het lukt 'm meestal.

We bleven een tijdje staan bij een xilofoongroep uit Zimbabwe. Ze maakten heel gave muziek die een groot publiek trok...

Zelda's

Mijn vader en Ans maken dit weekend kennis met het goed leven in Santa Cruz. We zitten nu relaxt op de bank in het huis van Cindy's familie op de rotsen aan de oceaan, en ik ben totaal verbaasd dat ik hier draadloos verbinding krijg met internet. Meteen gebruik van maken om een stukje te bloggen! Cindy is net naar huis gegaan, maar ik blijg nog een nachtje.

Vrijdagavond waren pap en Ans via Highway 1 langs de kust van Santa Barbara gekomen. We gingen meteen met hen uit eten in Capitola, waar een rij van restaurants aan het strand ligt. Het zijn allemaal van die restaurants waar je goed kunt eten, zonder franjes. Het is er niet al te duur... zo at ik kreeft voor 17 dollar.

In de meeste tenten is een bar met een uitgebreide selectie van drankjes en cocktails. Vooral in het weekend gaan mensen er uit - het is de plek bij uitstek als je iets te vieren hebt. Wij gingen naar een van onze favorieten: Zelda's. Tegen negen uur begon de band te spelen en begonnen de eerste mensen te dansen.

O ja, Elvis was er ook...